چینه و فسیل شناسی:

دانش چینه شناسی و فسیل شناسی یکی از بخش های بسیار مهم و پایه علم زمین شناسی می­ باشد و در تمامی گرایش­ های زمین شناسی، نقش بسزایی دارد. فسیل شناسی اساس مطالعات چینه شناسی است.

فسیل شناسی:

دانش چینه شناسی و فسیل شناسی یکی از بخش­های بسیار مهم و پایه علم زمین شناسی می­ باشد و در تمامی گرایش ­های زمین شناسی، نقش بسزایی دارد. فسیل شناسی اساس مطالعات چینه شناسی است. 

چینه شناسی:

فسیل شناسی اطلاعاتی در مورد آثار و بقایای جانواران و گیاهان قدیمی که در رسوبات مدفون شده­ اند و تحت شرایط سنگ شدگی قرار گرفته ­اند، در اختیار ما می گذارد. این آثار و بقایا تحت عنوان فسیل نامیده می­ شوند. فسیل­ ها می ­توانند شامل بقایای حقیقی (ماموت در یخچال­ها و حشرات در کهربا) و یا بخش­هایی از موجود زنده (صدف و اسکلت) و یا آثار فعالیت­ های زیستی (ردپا، دالان­های تغذیه­ای، آثار فرار و فضولات) باشند. 

اهمیت چینه شناسی و فسیل شناسی:

 چینه شناسی و فسیل شناسی در تعیین سن طبقات، بازسازی محیط­های دیرینه و بررسی تحولات حیات بر روی کره زمین، اهمیت دارد. از نقطه نظر زمین شناسی زیست محیطی، جهت شناسایی لایه ­های مناسب برای دفن زباله ­ها کمک می­ کند، در زمین شناسی مهندسی، لایه­ های مناسب یا نامناسب برای ساخت سازه­ های مهندسی را تعیین می کند و در آب شناسی محدوده سنگ های متخلخل نفوذ پذیر و غیر نفوذ پذیر و گسترش آن ها را مشخص می کند. در زمینه ارتباط آن با رسوب شناسی، می ­توان به تشخیص سطوح بالایی و پایینی لایه ها اشاره کرد. شناسایی گسل ها و چین خوردگی ها که باعث تغییر شکل و جابجایی لایه ­ها می شوند، معرف ارتباط این دانش با زمین شناسی ساختمانی می باشد. تجزیه و تحلیل حوضه ­های رسوبی و اکتشاف زغال سنگ، نفت، گاز و پیش بینی ذخایر زایشی هیدروکربن­ها و کانی­های اقتصادی، ارتباط این دانش با زمین شناسی اقتصادی و زمین شناسی نفت می ­باشد.

به دلیل موقعیت چینه شناسی کشور ایران و برون زد قدیمی­ ترین تا جدیدترین لایه­ های رسوبی، مطالعات چینه شناسی و فسیل شناسی، از اهمیت ویژه­ای برخوردار است.